البحث

عبارات مقترحة:

الوهاب

كلمة (الوهاب) في اللغة صيغة مبالغة على وزن (فعّال) مشتق من الفعل...

القهار

كلمة (القهّار) في اللغة صيغة مبالغة من القهر، ومعناه الإجبار،...

الحسيب

 (الحَسِيب) اسمٌ من أسماء الله الحسنى، يدل على أن اللهَ يكفي...

از جندب بن عبدالله رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «قَالَ رَجُلٌ: وَاللهِ لا يَغْفِرُ اللهُ لِفُلانٍ، فَقَالَ اللهُ عز وجل: مَنْ ذا الَّذِي يَتَأَلَّى عَلَيَّ أنْ لا أغْفِرَ لِفُلانٍ؟ إنِّي قَدْ غَفَرْتُ لَهُ، وَأحْبَطْتُ عَمَلَكَ»: «مردی گفت: قسم به الله که الله فلانی را نمی آمرزد؛ پس الله - عز وجل- فرمود: چه کسی به نام من سوگند ياد می کند که من فلانی را نمی بخشم؟ حال آنکه من او را بخشيدم و عمل تو را باطل و تباه نمودم». و در حدیث ابوهریره آمده است: مردی که این سخن را گفت فردی عابد بود. ابوهریره می گوید: سخنی بر زبان آورد که دنیا و آخرتش را نابود کرد.

شرح الحديث :

رسول الله صلی الله علیه وسلم از خطر زبان خبر داده و در مورد آن هشدار می دهد؛ اینکه مردی سوگند یاد کرد الله فلان فرد گنهکار را نمی بخشد؛ گویا به جای الله به قضاوت نشسته و حکم صادر می کند چون معتقد است نزد الله از جایگاه و منزلتی برخوردار است و آن فرد گنه کار هیچ مرتبه و اهمیتی نزد الله ندارد؛ و این مصداق درشتی و بی ادبی در برابر الله می باشد که باعث شقاوت و بدبختی این مرد در دنیا و آخرت شد.


ترجمة هذا الحديث متوفرة باللغات التالية