المحيط
كلمة (المحيط) في اللغة اسم فاعل من الفعل أحاطَ ومضارعه يُحيط،...
از انس رضی الله عنه روایت است که می گويد: رسول الله ﷺ فرمودند: «مَا أَحَدٌ يَدْخُلُ الجَنَّةَ يُحِبُّ أنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا وَلَهُ مَا عَلَى الأرْضِ مِنْ شَيْءٍ إِلاَّ الشَّهِيدُ، يَتَمَنَّى أنْ يَرْجِعَ إِلَى الدُّنْيَا، فَيُقْتَلَ عَشْرَ مَرَّاتٍ؛ لِمَا يَرَى مِنَ الكَرَامَةِ»: «کسی نيست که وارد بهشت شود و دوست داشته باشد درحالی به دنيا بازگردد که هر آنچه روی زمين است، از آنِ او باشد، مگر شهيد که به سبب عزت و احترامی که در بهشت می بيند، آرزو می کند به دنيا بازگردد و ده بار کشته شود». و در روايتی آمده است: «لِمَا يَرَى مِنْ فَضْلِ الشَّهَادَةِ»: «به سبب آنچه از فضيلت شهادت می بيند».
شرح الحديث :
کسی نیست که وارد بهشت شود و دوست داشته باشد از آن خارج شده و لحظه ای آن را ترک کند و دوباره به دنیا بازگردد و لو اینکه همه ی زمین را با تمام گنج ها و قصرها و باغ های آن به او بدهند؛ جز شهید که دوست دارد ده بار به دنیا بازگردد تا هر بار در راه الله جهاد کند و به شهادت برسد و به جای یک بار ده بار به شهادت دست یابد؛ و این به دلیل عزت و احترامی است که برای شهدا شاهد بوده است.