الودود
كلمة (الودود) في اللغة صيغة مبالغة على وزن (فَعول) من الودّ وهو...
از ابوهريره رضی الله عنه روایت است که می گويد: مردی نابينا نزد رسول الله ﷺ آمد و گفت: ای رسول خدا، من عصاکش و راهنمایی ندارم که مرا به مسجد بياورد. و از رسول الله ﷺ خواست که به او اجازه دهد تا در خانه اش نماز بخواند. و رسول الله ﷺ به او اجازه داد؛ اما هنگامی که نابينا برگشت، رسول الله ﷺ او را صدا زد و فرمود: «هَلْ تَسْمَعُ النِّدَاءَ بِالصَّلاَةِ؟»: «آيا صدای اذان را می شنوی؟» پاسخ داد: بله. فرمود: «فَأجِبْ»: «پس اجابت کن».
شرح الحديث :
مرد نابینایی نزد رسول الله ﷺ می آید و می گوید: ای رسول خدا، من فرد نابینایی هستم و کسی را ندارم که مرا کمک کند و دستم را بگیرد و برای نمازهای پنجگانه به مسجد بیاورد؛ و به این ترتیب قصد داشت برای ترک جماعت از رسول الله صلی الله علیه وسلم اجازه بگیرد؛ و رسول الله ﷺ ابتدا به وی اجازه داد اما زمانی که بازگشت، او را صدا زد و فرمود: آیا صدای اذان را می شنوی؟ و چون پاسخش مثبت بود، فرمود: موذن را اجابت کن.