الظاهر
هو اسمُ فاعل من (الظهور)، وهو اسمٌ ذاتي من أسماء الربِّ تبارك...
از عثمان بن عفان رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند: «لَيْسَ لابْن آدَمَ حَقٌّ في سِوى هَذِهِ الخِصَال: بَيْتٌ يَسْكُنُه، وَثَوْبٌ يُوَارِي عَوْرَتَهُ وَجِلْفُ الخُبزِ وَالمَاءِ»: «فرزند آدم جز اين موارد نياز و حقّ ديگری ندارد: خانه ای که در آن سکونت کند، لباسی که عورتش را بپوشاند، نان خشک و آب».
شرح الحديث :
در این حدیث با در نظر داشتن ضعفی که در آن است، مسلمان در این دنیا به اکتفا کردن به میزان کفایت تشویق شده است؛ به خانه ای که در آن سکنی گزیند و نان و آبی که گرسنگی اش را برطرف نماید و لباسی که با آن جسمش را بپوشاند و ظاهر خود را حفظ نماید؛ و علاوه بر این فقط خواهشات نفسانی بوده و از حقوق آدمی نیست. و این انسان را تشویق می کند که به افزون طلبی در مالی نپردازد که ممکن است سبب بازداشتن او از عبادت الله تعالی گردد.