السبوح
كلمة (سُبُّوح) في اللغة صيغة مبالغة على وزن (فُعُّول) من التسبيح،...
این مشرکان پس از اینکه الله رسولش را بهسوی آنها فرستاد در مورد چه چیزی از یکدیگر میپرسند؟!
در مورد خبری بزرگ؛ که همان قرآن نازلشده بر رسولشان که دربردارندۀ خبر رستاخیز است، از یکدیگر میپرسند.
همین قرآن که در توصیف آن با یکدیگر اختلاف کردند؛ در اینکه سحر یا شعر یا کهانت یا افسانههای پیشینیان است.
چنانکه ادعا کردند نیست. بهزودی این تکذیب کنندگانِ قرآن از سرانجام بد تکذیب خویش آگاه خواهند شد.
و کوهها را بر روی زمین به منزلۀ میخهایی که آن را از لرزیدن نگه میدارد قرار دادیم.
و - ای مردم- شما را جنسهایی مخالف آفریدیم: برخی از شما مرد و برخی دیگر زن هستند.
و خوابتان را وسیلۀ دستکشیدن از فعالیت قرار دادیم تا استراحت کنید.
و تاریکی شب را پوششی برایتان قرار دادیم مانند لباس که عورتهایتان را با آن میپوشانید.
و بر فرازتان هفت آسمان با بنایی مستحکم و استوار قرار دادیم.
و از ابری که زمان باریدنش فرا رسیده، آبی بسیار فرود آوردیم.
همانا روز داوری میان مخلوقات، موعدی با وقت مشخص است که تخلف نمیپذیرد.
روزیکه فرشته برای بار دوم در صور میدمد، آنگاه - ای مردم- گروه گروه میآیید.
و آسمان گشوده میشود و شکافهایی مانند درهای باز برایش ایجاد میشود.
و کوهها به حرکت میافتند تا اینکه به غباری پراکنده تبدیل میشوند، و مانند سراب میگردند.
هوایی خنک در آن نمیچشند که گرمای آتش را برایشان سرد کند، و شرابی در آن نمیچشند که از آن لذت برده شود.
چیزی جز آبی بسیار سوزان، و آنچه از چرک و خون جهنمیان جاری میشود نمیچشند.
بهراستیکه آنها در دنیا از محاسبۀ خویش توسط الله در آخرت نمیترسیدند؛ چون به رستاخیز ایمان نداشتند، و اگر از رستاخیز میترسیدند بهطور قطع به الله ایمان میآوردند، و اعمال صالح انجام میدادند.
و تمام اعمالشان را ثبت کردیم و برشمردیم، و در نامههای اعمالشان مکتوب است.
پس - ای نافرمانان- این عذاب همیشگی را بچشید، که بر عذابتان جز عذاب نخواهیم افزود.
بهراستی کسانیکه با اجرای اوامر و اجتناب از نواهی پروردگارشان تقوای او تعالی را پیشه کردند، جایگاهی دلکش دارند که در آن به خواستهشان یعنی بهشت دست مییابند.
در بهشت نه سخنی باطل میشنوند، و نه دروغی، و نه به یکدیگر دروغ میگویند.
تمام این موارد بخشش و عطایی کافی از جانب الله است که به آنها بخشیده است.
پروردگار آسمانها و زمین و پروردگار آنچه میان این دو است، ذات بخشایشگر در دنیا و آخرت؛ تمام کسانیکه در زمین یا آسمان هستند این حق را ندارند که از او بخواهند مگر زمانیکه به آنها اجازه دهد.
روزیکه جبرئیل و دیگر فرشتگان به صف میایستند، و به شفاعت برای هیچکسی سخن نمیگویند مگر کسیکه الله رحمان به او اجازه دهد که شفاعت کند، و سخنی درست مانند کلمۀ توحید بگوید.
این روز که برایتان توصیف شد همان روزی است که بدون تردید واقع میشود، پس هرکس در آن روز نجات از عذاب الله را بخواهد باید از اعمال صالح که پروردگارش را راضی میسازد راهی بهسوی آن برگزیند.
- ای مردم- در حقیقت ما شما را از عذابی نزدیک و قطعی ترساندیم، روزیکه شخص به اعمالیکه در دنیا از پیش فرستاده مینگرد، و کافر برای آرزوی رهایی از عذاب میگوید: کاش تبدیل به خاک میشدم، مانند حیوانات که در روز قیامت به آنها گفته میشوید: خاک شوید.