تفسير سورة النبأ

الترجمة الفارسية - دار الإسلام

ترجمة معاني القرآن الكريم باللغة الفارسية ترجمها فريق عمل اللغة الفارسية بموقع دار الإسلام.

1- ﴿بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ﴾

[کافران] دربارۀ چه چیزی از یکدیگر سؤال می‌کنند؟

2- ﴿عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ﴾

از خبری بزرگ.

3- ﴿الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ﴾

همان [خبری] که آنها در آن اختلاف دارند.

4- ﴿كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴾

چنین نیست [که آنها می‌اندیشند]؛ به زودی خواهند دانست.

5- ﴿ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ﴾

باز هم چنین نیست؛ به زودی خواهند دانست.

6- ﴿أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا﴾

آیا زمین را بستری [برای آسایش شما] قرار ندادیم؟

7- ﴿وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا﴾

و کوه‏ها را میخ‏ها[ی آن قرار ندادیم؟]

8- ﴿وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا﴾

و شما را جفت [= نر و ماده] آفریدیم.

9- ﴿وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا﴾

و خواب شما را [مایۀ] آرامشتان قرار دادیم.

10- ﴿وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا﴾

و شب را پوششی [برایتان] قرار دادیم.

11- ﴿وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا﴾

و روز را [وسیلۀ] زندگی و [امرارِ معاش] قرار دادیم،

12- ﴿وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا﴾

و بر فراز شما هفت [آسمان] محکم بنا کردیم،

13- ﴿وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا﴾

و [خورشید را] چراغی درخشان آفریدیم،

14- ﴿وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا﴾

و از ابر‌های باران‌زا، آبی فراوان فرو‏فرستادیم

15- ﴿لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا﴾

تا دانه و گیاه بسیار با آن برویانیم.

16- ﴿وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا﴾

و باغ‏هایی‏ پردرخت [با آن پرورش دهیم].

17- ﴿إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا﴾

بی‌گمان، روز داورى، وعده‏گاه [ما با شما] است.

18- ﴿يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا﴾

روزی ‌که در «صور» دمیده می‌شود و شما گروه‌گروه [به محشر] می‌آیید؛

19- ﴿وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا﴾

و آسمان گشوده می‌شود و به صورت درهای متعدد درمی‌آید؛

20- ﴿وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا﴾

و کوه‏ها به حرکت درمی‌آید و به صورت سرابی می‌شود؛

21- ﴿إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا﴾

و بی‌گمان، جهنم کمینگاهی است

22- ﴿لِلطَّاغِينَ مَآبًا﴾

و محل بازگشتی برای طغیانگران.

23- ﴿لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا﴾

مدت زمانی طولانی در آنجا می‏مانند.

24- ﴿لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا﴾

در آنجا نه [چیز] خنکی می‌چشند و نه آشامیدنی [گوارایی خواهند داشت].

25- ﴿إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا﴾

جز آبی سوزان و [مایعی که] چرک و خون [است].

26- ﴿جَزَاءً وِفَاقًا﴾

[این] کیفری است مناسب و درخور [اعمالشان]؛

27- ﴿إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا﴾

چرا که آنها هیچ امیدی به [روز] حساب نداشتند

28- ﴿وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا﴾

و آیات ما را به شدت تکذیب کردند؛

29- ﴿وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا﴾

و ما همه چیز را [در لوح محفوظ] شمارش و ثبت کرده‌ایم.

30- ﴿فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا﴾

پس [کیفرِ اعمال خود را] بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم.

31- ﴿إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا﴾

بی‌گمان، برای پرهیزگاران کامیابی [بزرگی] است.

32- ﴿حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا﴾

باغ‏های [میوه] و تاکستان‏ها.

33- ﴿وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا﴾

و حوریانی نوجوان و هم‌سن و سال.

34- ﴿وَكَأْسًا دِهَاقًا﴾

و جام‏هایی لبریز و پیاپی [از شراب پاکیزۀ بهشت].

35- ﴿لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا﴾

در آنجا نه سخن بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی.

36- ﴿جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا﴾

[این] پاداش، از جانب پروردگار توست، و عطایی از روی حساب

37- ﴿رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا﴾

[همان] پروردگار آسمان‏ها و زمین و آنچه در میان آنهاست؛ [همان الله] رحمان [که] هیچ‌ کس [در آن روز] یارای سخن گفتن با او را ندارد.

38- ﴿يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا﴾

روزی ‌که روح [= جبرئیل] و فرشتگان به صف می‏ایستند، [و] هیچ‌ کس سخن نمی‏گوید، جز کسی ‌که الله رحمان به او اجازه داده باشد و [او] سخن درست [و صواب] گوید.

39- ﴿ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا﴾

آن [روز]، روزِ حق است [و بدون تردید واقع می‏شود]؛ پس هر کس كه بخواهد، [می‏تواند] راه بازگشتى به سوى پروردگار خود بجوید.

40- ﴿إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا﴾

به راستی، ما شما را از عذابی نزدیک بیم دادیم: روزی ‌که انسان آنچه را از قبل با دست‏های خود فرستاده است می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش من خاک بودم [و برای حساب برانگیخته نمی‌شدم»]!

عبارات مقترحة:

الوتر

الكريم

العفو

تفسير النبأ

الترجمة الفارسية - دار الإسلام - فارسی